Martin Grassharp

We gingen naar de wintersport. Voor het eerst. Van wie het idee in eerste instantie afkomstig was, weten we niet meer. Ik denk dat het van Wim kwam, de man van mijn nicht Anita. Maar het kan ook van mij zijn geweest. Hoe dan ook, het al lang ter ziele Bex Busreizen bood alleszins schappelijk geprijsde arrangementen. Het werd een langlaufsafari, zoals dat heette bij Bex. Naar Brandenberg in het Oostenrijkse Tirol. Elke dag met de bus naar een andere loipe. Dus moesten we ons voorbereiden met de juiste kleding, want je wil wel een beetje goed voor de dag komen. En met de aanschaf van ski's - die kon je daar welliswaar huren, maar wij hadden ze nodig voor onze lessen op de borstelbaan van Duinrell. Dat was weer een aanbieding die wij in de Zuid-Holland Post hadden gezien. Maar wel eens meegemaakt dat je beter wordt ingeschat dan waar je in realiteit aan kunt beantwoorden? Dat wij kozen voor langlauflessen kwam vooral omdat de gewone alpine skilessen waren volgeboekt. Achteraf gez...

Ik heb nooit begrepen waarom zoveel mensen het Sauerland altijd in één adem noemen met Winterberg. Ik geeft de voorkeur aan Willingen, dat in tegenstelling tot het saaie Winterberg mooi in een dal tussen de bergen ligt. En welke kant je ook opkijkt, je ziet bergen - met als letterlijk hoogtepunt de Ettelsberg, die met 838 meter de op een na hoogste top in het middelgebergte is. Dat is in de zomer al prachtig, maar in de winter - mits er sneeuw ligt - is het sprookjesachtig. Zolang alles goed gaat natuurlijk. Want we moesten worden gered. In het verleden heb ik in de winter, wanneer er sneeuw in het vooruitzicht was, verschillende malen koersgezet naar Willingen. Hotel gebeld, langlaufski's in de auto en vier en half uur later zit je in de sneeuw. Loipes genoeg, en als je het langlaufen zat ben, zijn er nog altijd de wandelroutes. Vooral die wandelroutes kunnen een verrassing zijn, als je je eigen conditie hebt overschat en na uren banjeren in de sneeuw aan het einde van de dag e...