Martin Grassharp

Canadezen. Laat ik het daar eens over hebben. Tijdens mijn roadtrips in de Amerika ben ik ook een paar keer in Canada geweest. Dat deden we dan vanuit Boston of vanuit Chicago - naar de VS vliegen was om de een of andere manier altijd goedkoper dan naar Canada. Het huren van een auto bovendien ook. Die Canadezen, dat zijn leuke mensen. Over het algemeen een welkome afwisseling met de mensen die je aan de Amerikaanse kant van de grens tegenkomt - vooral als ze een uniform dragen. Ik wil natuurlijk niet generaliseren, op mijn reizen ben ik heel veel ontzettend aardige Amerikanen tegengekomen. Maar het kan verkeren. Soms heel erg onverschillig en zeker onwetend hoe het er in de rest van de wereld aan toe gaat. Ik deed eens boodschappen in een kleine zelfbediening in een gehucht in de Cascades, het stijgingsregengebergte in het noordwesten van de USA. Het meisje achter de kassa was heel vriendelijk en nieuwsgierig naar waar ik vandaan kwam. "Nederland? Is jullie land technologisch n...

Na langlauflessen volgt een langlaufvakantie. Over de lessen heb ik het al gehad, de vakantie zou de bekroning op onze sportieve inspanningen op de lange latten worden. Wij hadden ons ingetekend op een 'langlaufsafari' die door het destijds populaire Bex Reizen werd aangeboden. Het bestaat niet meer, het is later ingelijfd door Oad. Bex was bekend om de voordelige reizen die vooral in huis-aan-huis bladen werden geadverteerd.  En 'safari' betekende, dat de bus ons voor de broodnodige variatie elke dag naar een andere plek zou brengen om de loipes te bedwingen. Met wilde dieren had het niets van doen. Die variatie was wel noodzakelijk, want bij goedkope reizen zit natuurlijk vaak een addertje onder het gras. Of onder de sneeuw, in dit geval. Ons hotel stond in het Tiroolse gehucht Brandenberg, een soort lintbebouwing langs een straat waar verder niet veel te beleven valt. Hotel, wat huizen, een levensmiddelenwinkel en een Altersheim, dat was het. Geen après ski, tenzij ...