Hondenlevens
Ik heb geen hond. Ik heb er nooit een gehad, en ik zal er ook nooit een hebben. Ik geloof graag dat een hond je beste vriend kan zijn, maar een beste vriend die ik drie keer per dag moet uitlaten, vergezeld van een poepzakje, dat hoeft niet voor mij. En weet je hoe een natte hond ruikt als die buiten in de regen is geweest? Nee, dank je. Vroeger hadden wij thuis ook geen hond, dus ik weet ook helemaal niet wat ik eventueel zou missen. Voor alle duidelijkheid: ook een kat is niet aan mij besteed. Wel eens een kattenbak schoongemaakt? Of een flatulente kat in je auto gehad? Ik wel. Die optie loopt dus ook dood. Overigens is het nu niet helemaal waar dat er vroeger thuis nooit hond was, want voordat ik op deze wereld kwam kijken, en toen mijn zus nog een baby was, hadden mijn ouders wel een hond. Een zwarte spaniël, die naar de originele naam Blackie luisterde. Maar ook mijn zus zal Blackie niet herinneren, want het arme dier is niet oud geworden. Mickey Toch waren er zo nu en dan wel...